Uncategorized

Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας Σωφρονιστικών Καταστημάτων

Τα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας των Σωφρονιστικών Καταστημάτων (Σ.Δ.Ε.Φ.) είναι σχολεία ενηλίκων που εδρεύουν στα 7 καταστήματα της χώρας, και πρώτο που λειτούργησε πιλοτικά ήταν στη Λάρισα το 2004.

Με τον θεσμό αυτό παρέχεται η δυνατότητα σε ενήλικους κρατούμενους, που δεν ολοκλήρωσαν την εννιάχρονη υποχρεωτική εκπαίδευση, να εξοπλιστούν με γνώσεις και δεξιότητες και να αποκτήσουν απολυτήριο ισότιμο με του Γυμνασίου. Η φοίτηση στα Σ.Δ.Ε. των φυλακών βοηθάει στον ευεργετικό υπολογισμό της ποινής (1 ημέρα στο σχολείο ισοδυναμεί με 2 ημέρες ποινής).

Οι διαφορές με τα εκτός φυλακών Σ.Δ.Ε είναι κυρίως:

• Η ομάδα στόχου και η πολυσυνθετότητα των προβλημάτων της

• Η κτιριακή «προστατευμένη» εγκατάσταση

• Η σύγχυση που προκύπτει για τις ελευθερίες του Σ.Δ.Ε από τα Συμβούλια της φυλακής, δικαιολογημένα, αφού δεν υπάρχουν αποσαφηνισμένα πλήρως τα λειτουργικά όριά του στον Σωφρονιστικό Κώδικα.

• Η αδυνατότητα μετακίνησης των εκπαιδευομένων καθιστά αναγκαίες τις διαρκείς συνεργασίες και προσκλήσεις συνεργατών ώστε να επιτυγχάνεται η ανατροφοδότηση εντός.

• Η ολιστική προσέγγιση των εκπαιδευόμενων, για να συντελεστεί απόλυτα, απαιτείται να συνεργάζονται οι υπεύθυνοι των τμημάτων, οι Σύμβουλοι, Ψυχολόγος και Σταδιοδρομίας, με τους αντίστοιχους κοινωνικούς λειτουργούς της φυλακής και τους έξω φορείς για την ομαλή επανένταξή τους στον κοινωνικό ιστό με την αποφυλάκισή τους.

• Επιδιώκονται συνεργασίες με πολλούς αποδέκτες και καθίστανται πόλος έλξης για πολλούς ερευνητές του πεδίου.

• Αρκετά ασφυκτικό το «περιβάλλον», συνεχείς αλγεινές φορτίσεις των εργαζόμενων εκπαιδευτικών.

• Η αναγκαιότητα πρωθύστερης επιμόρφωσης αλλά και άμεσης ένταξης των εκπαιδευτών, στο ιδιότυπο καθεστώς παρουσίας των εκπαιδευομένων.

Τα συμπεράσματα και τα στατιστικά θετικά για την ορθότητα δημιουργίας των Σ.Δ.Ε.Φ. Οι εκπαιδευόμενοι ένιωσαν ξεχωριστοί και αποφοιτήσαντες είδαν την πορεία τους να βελτιώνεται με αποτελέσματα μετρήσιμα ποιοτικά και ποσοτικά. Κυρίως αυτό που μπορεί να καταγραφεί ως πιο θετικό είναι ο σχεδόν μηδενικός υποτροπιασμός και η επανασύνδεσή τους με τον οικογενειακό, εργασιακό, κοινωνικό κ.ά περίγυρο.

Μια μόνο μαρτυρία από τις πολλές αναφέρεται εδώ ενδεικτικά:

«Το Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας μου έδωσε την ευκαιρία να τελειώσω το Γυμνάσιο, που δεν είχα σκοπό να το τελειώσω όταν ήμουν έξω. Νιώθω ότι ήμουν πολύ τυχερός και θέλω να ευχαριστήσω όλους τους ανθρώπους που μου έδωσαν αυτήν την ευκαιρία. Το σχολείο με βοήθησε ψυχολογικά και υπήρχαν αρκετές στιγμές που αισθάνθηκα ότι ήμουν έξω από την φυλακή. Επίσης μου προσέφερε γνώσεις και ελπίδες για το μέλλον.»

Ζάχος.